Select Page
Hoe zou jij het vinden als ik alles van jou zou weten? Je hebt toch niets te verbergen?

Hoe zou jij het vinden als ik alles van jou zou weten? Je hebt toch niets te verbergen?

Ik zit samen met een paar ondernemers in een klein cafeetje. Een van de ondernemers heeft gehoord dat ik sinds kort een studie privacy management volg. “Wat houdt dat in?”, vraagt Anneke. Zij is de eigenaresse van een populaire modezaak.

(De gesprekken en situaties in deze blog zijn echt gevoerd en bestaan echt. De namen zijn gefingeerd.)

“Ben jij al klaar voor de nieuwe privacywet?”, vraag ik Anneke. Ze heeft geen idee waar ik het over heb.

Eigenlijk had ze het moeten weten. Net als alle ondernemers, managers, politici en bestuursleden in de hele EU.

Twee jaar geleden heeft het Europees parlement de General Data Protection Regulation (GDPR) aangenomen. In goed Nederlands de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG).

Deze nieuwe Europese privacywet geldt voor álle organisaties die persoonsgegevens verwerken. Ook voor kleine mkb’ers en zzp’ers.

“Ik doe niets met internet’, zegt Anneke.

De risico’s van ondeskundige beunhazen

Aan tafel luisteren andere ondernemers geinterresseerd mee. Henk is een gedreven aannemer.

“Ik ben al zo oud dat ze aan mij geen aandacht meer besteden”, lacht Henk. Hij heeft ook nog nooit van de privacywet gehoord. Maakt zich er ook niet druk over.

Ondertussen vindt Henk het normaal dat hij zich als aannemer aan strenge bouwvoorschriften moet houden. Hij kent de risico’s die ondeskundige beunhazen opleveren voor onze veiligheid. Hij ergert zich aan gebrek van vakbekwaamheid.

“Het gaat niet alleen om internet”, reageer ik. Mensen denken bij mij vaak direct aan internet marketing en socia media. “Jij biedt klanten toch kortingskaarten aan?”, stel ik Anneke een vraag waar ik het antwoord al op weet. Ze knikt.

“Stel nou dat een klant wil weten hoeveel korting er al op de kaart staat. Dan vertel je dat waarschijnlijk gewoon.”

Ze knikt opnieuw. “Prima. Volgens de privacywet mogen klanten vragen welke informatie de ondernemers over hen hebben opgeslagen. Ze mogen ook vragen om die gegevens te verwijderen. Dat zullen veel klanten bij kortingskaarten waarschijnlijk niet doen.

Toen Albert Heijn jaren geleden, nog voor de komst van de smartphone, met de bonuskaart begon was er veel kritiek. Veel mensen wilden niet dat Albert Heijn hun prive gegevens zou opslaan. Appie beloofde alle klanten dat zij nergens bang voor hoefden te zijn. En als je wilde kon je de kaart ook anoniem gebruiken.

De bonuskaart van Appie

En toen kwam Albert Heijn met de Appie app waarmee je handig een boodschappenlijst kon maken en waarmee die boodschappenlijst zo wordt gepresenteerd dat er een handige efficiente looproute door jouw Albert Heijn supermarkt wordt gegenereerd.

Je kunt je bonuskaart aan de app toevoegen. En als je dat doet zie je opeens dat Albert Heijn alle boodschappen van de afgelopen jaren aan jouw bonuskaart heeft gekoppeld.

Het nummer van jouw bonuskaart blijkt opeens een identifiteitsnummer te zijn. Kortom privacygevoelig. Albert Heijn weet met terugwerkende kracht wie jij bent en kan jou vanaf nu aanbiedingen doen gebaseerd op jouw aankoopgedrag.

Niks mis mee als je daardoor echt korting krijgt, denken sommige mensen nu. Maar denken die mensen nu werkelijk dat supermarkten graag geld weggeven. Ze geven korting als ze weten dat ze die korting dubbel en dwars terugverdienen omdat mensen meer geld gaan uitgeven aan andere producten die ze anders eigenlijk niet hadden gekocht.

Supermarkt voorspelt dat klant zwanger is

Hoe ver dat gaat blijkt uit het voorbeeld van de Amerikaanse supermarktketen Target die dankzij het koopgedrag al weet dat een vrouw zwanger is voordat zij het zelf in de gaten heeft.

Een vader vond het vreemd dat zijn dochter opeens veel reclame te zien kreeg voor zwangere vrouwen. Zij ontkende zwanger te zijn.

De vader vroeg opheldering bij de supermarktketen toen bleek dat er toch een baby op komst was. Hoe kon Target dat weten als zijn dochter het zelf nog niet wist?

 

Terug naar Anneke. De eigenaresse van een populaire modezaak.

Jaloerse vriend

“Stel nou dat een jaloerse man vermoedt dat zijn vriendin vreemd gaat en argwanend is vanwege dure kleding die ze draagt en waarvan hij weet dat zij zich die kleding zelf niet kan veroorloven en hij heeft er niet voor betaald. Hij denkt dat haar minnaar die kleding betaalt. Haar vriend denkt slim te zijn door jou heel nonchalant tussen neus en lippen door te vragen hoeveel korting er de laatste tijd op haar kortingskaart is opgebouwd. Vertel je dat dan?”

“Waarschijnlijk wel”, zegt Anneke.

“Dat mag dus niet. Dat zijn privegegevens van zijn vriendin. Privacygevoelige informatie. Dat gaat haar vriend niets aan.”

“En stel dat jij je aan de regels houdt, maar een loslippige medewerkster op een verjaardagsfeest niet. Dan ben jij als onderneemster verantwoordelijk.”

Persoonsgegevens van personeel

“Het gaat veel verder dan een internet site. Het gaat ook om persoonsgegevens van je personeel.”

  • Mag je nog persoonlijke vragen aan je medewerkers stellen?
  • Mag je weten waarom ze ziek zijn?
  • Welke gegevens mag je opslaan van vertegenwoordigers waar je zaken mee doet?
  • Wat weet je van de slimme koppelingen van je moderne kassasysteem met je magazijn, betalingssystemen en wellicht je leveranciers?
  • Hoeveel gegevens zijn herleidbaar tot natuurlijke personen.

“Nog meer regels’, verzucht Anneke. ‘Alsof we het al niet druk genoeg hebben. Ik word er stapel gek van. Het is gewoon niet leuk meer om te ondernemen. Ik denk dat ik er maar mee stop.”

Ze is de vijftig gepasseerd. Moet niets hebben van alle moderne communicatie.

“Ik heb iemand die mijn website onderhoudt”, zegt de onderneemster. “Ik roep hem er even bij.”

“Haar website is veilig”, zegt de webspecialist. “Wij zijn gespecialiseerd in veiligheid.” Hij geeft me zijn visitekaartje. Daar staat in grote letters op dat hij gespecialiseerd is in veiligheid.

Ik ben nieuwsgierig. “Wat doe je?” “Wij verkopen camerabeveiligingssystemen”, zegt hij. “Dan hebben jullie ook te maken met de privacywet”, zeg ik. “Klopt”, zegt de man. ‘Wij zorgen er voor dat alles op orde is.”

“Dan hebben jullie ook al contracten met jullie klanten afgesloten waarin je afspraken hebt gemaakt over de bescherming van persoonsgegevens en procedures in geval die cameras gehackt worden”, zeg ik.

Veiligheid staat bij ons voorop

De veiligheidsspecialist kijkt me triomfantelijk aan. “Natuurlijk. We hebben heel veel klanten. Veiligheid staat bij ons voorop. Maar wij hebben deze cameras niet geleverd.”

Hij blijkt in dit geval alleen verantwoordelijk voor de website. Alleen al het feit dat hij zijn klant niet informeert over de hackgevoeligheid van haar camera’s geeft te denken over zijn kennis van de privacywetgeving. En even later ontdek ik dat hij ook laconiek is met de website.

“Dan moet je schriftelijk afspraken maken met de leverancier van die cameras”, zegt ik tegen de onderneemster.

“Dat kun je vergeten”, reageert de veiligheidsspecialist. “Die camera’s zijn lek. De backdoor staat open. Je kunt er zo bij vanaf internet. Dat is algemeen bekend in de branche.”

“Dan zul je andere camera’s moeten kopen”, vertel ik Anneke die duidelijk met de minuut meer gefrustreerd raakt. “Jij bent verantwoordelijk voor die camera’s. Als er een datalek is kun jij een boete van 4 procent van je omzet krijgen als blijkt dat jij nalatig bent geweest. Jij hoort te controleren dat die camera’s aan de eisen voldoen. Daarom moet je ook schriftelijk afspraken maken met de leverancier. Dan is hij verantwoordelijk. Als hij niet wil tekenen ben je gewaarschuwd. Dan ligt de veratntwoordelijkheid bij jou.”

Ze denkt even na. “Mijn cameras zijn niet op het internet aangesloten”, zegt ze. “De beelden worden op een harde schijf opgeslagen en ze worden na drie maanden gewist.”

“Dat mag ook niet. Je mag de beelden maximaal vier weken bewaren. En het maakt niet uit of ze op internet zijn aangesloten. Het gaat er om dat je privacygevoelige data opslaat. Heb je ook bordjes in de winkel hangen waarop je meldt dat er camerabewaking is?”

Wim mengt zich in het gesprek. Hij is ook winkelier. “Dankzij mijn camera’s hebben ze laatst een fietsendief kunnen pakken”, zegt hij. “Door al die regels kan dat straks dus niet meer”, veronderstelt hij. “Dan komen de criminelen er gewoon mee weg. En wij worden als ondernemers gestraft. Dat is toch een omgekeerde wereld?”

“Als je je aan de regels houdt mag je gewoon camera’s blijven gebruiken”, zeg ik. “Je mag die beelden alleen niet zo maar aan iedereen laten zien of via social media verspreiden.”

Fietsendief gepakt danzij video op Facebook

“Dat bedoel ik”, zegt Wim. “Ze hebben die fietsendief kunnen pakken omdat een klant van me met haar telefoon een video heeft gemaakt toen ik die beelden liet zien. Zij heeft die video op Facebook gezet. Ze hadden de dief zo te pakken.”

“Dan was jij zwaar in overtreding”, zeg ik. “Dat kan duur uitpakken. Kan je duizenden Euro’s kosten. Jij had haar die beelden nooit mogen laten zien. Alleen de politie had ze mogen zien. Jij hebt het mogelijk gemaakt dat zij die beelden op Facebook heeft  verspreid.”

De stemming onder de middenstanders is tot een dieptepunt gedaald.

Ik kijk via mijn smartphone op de website van Anneke. Geen slotje te zien voor het webadres. De site is duidelijk niet ssl-gecertificeerd. Daarmee voldoet de site niet aan de eisen. Een onversleutelde site kan lek zijn.

Ze blijkt ook geen algemene voorwaarden of privacy statement op de site te hebben.

Een ‘veilig’ visitekaartje is geen garantie

De veiligheidsspecialist heeft veel steken laten vallen. Niet iedereen die op zijn visitekaartje heeft staan dat hij een veiligheidsspecialist is hoeft dat ook te zijn. Daarom is het ook zo belangrijk zorgvuldig te controleren of de mensen waar jij mee werkt voldoende kennis van zaken hebben en dat de apparatuur waar je mee werkt voldoet aan de eisen. Als iemand daar schriftelijk geen afspraken over wil maken moet je op zoek naar andere specialisten en goedgekeurde apparatuur.

De site op zich stelt overigens niet veel voor. Een pagina met een paar foto’s. Als ik haar advies zou moeten geven zou ik zeggen stop gewoon met die site.

Maar omdat ik weet dat ze ook nieuwsbrieven verstuurt en op Facebook actief is weet ik dat dat advies fout zou zijn. Ze heeft een webadres nodig om haar algemene voorwaarden en privacystatement te tonen. Vanaf Facebook moet ze naar die algemene voorwaarden verwijzen. En als ze gebruik zou maken van Instagram en Pinterest, wat ik haar als modeonderneemster zou adviseren, zou ze dat ook vanaf die kanalen moeten doen.

25 mei moeten alle ondernemers aan de nieuwe privacywet voldoen. Afgelopen week heb ik met diverse ondernemers gesproken. Geen enkele ondernemer bleek op de hoogte van de regels. Vanaf 25 mei kunnen ze allemaal worden beboet. En die boetes liegen er dus niet om.

Weer meer bureaucratie en werkdruk?

Ik snap ondernemers die gek worden van alle regels. Weer extra administratie. Weer meer werkdruk.

De meeste ondernemers hebben geen flauw idee van internettechniek. Van de slimme kassa’s waar ze mee werken. Van de risico’s van datalekken.

Hoe grote internetbedrijven als Amazon en Zalando met klantgegevens klanten verleiden – lees manipuleren – om dingen te kopen die ze nooit van plan waren te kopen.

Hoe grote bedrijven als Google en Facebook via de like-buttons op de sites van de ondernemers feitelijk 24-uur per dag bedrijfsspionage kunnen doen bij (kleine) ontwetende ondernemers en daardoor oneerlijke concurrentie mogelijk maken.

De nieuwe strenge wetgeving is niet bedoeld om het ondernemers moeilijker te maken. De nieuwe wetgeving is juist bedoeld om klanten en met name kleine ondernemers te beschermen tegen oneerlijke manipulatie door grote multinationals die zich niets aan trekken van regels en telkens mazen in de wet zoeken.

De boetes zijn daarom ook zo hoog. 4 procent van de jaaromzet met een maximum van 20 miljoen Euro. En om die reden worden ook de leidinggevenden hoofdelijk aansprakelijk gesteld.

De nieuwe privacywet is tegelijk ook niet echt nieuw.

Sinds 2001 geldt in Nederland de Wet Bescherming Persoonsgegevens (WBP) waarin veel regels zijn opgenomen die nu ook in de Europese privacywet zijn opgenomen.

Iedere ondernemer moest al aan deze wet voldoen. Het is echter nu voor het eerst dat in heel Europa de regels gelijk zijn en dat er keiharde afspraken zijn gemaakt over verplichte handhaving en de boetes zo hoog zijn dat ook multinationals zich het niet meer veroorloven kunnen om de regels te negeren.

Waarom vinden we een bouwverordening wel normaal?

Eigenlijk is het raar dat er nog niet eerder streng is opgetreden. Wim vindt het als aannemer heel normaal dat hij in de bouw moet voldoen aan strenge bouwvoorschriften. Dat er bij complexe bouwwerken een architect moet worden ingeschakeld. Als er een parkeergarage instort of een balkon afbreekt vinden we het normaal dat de aannemer en / of architect wordt bestraft.

We vinden het normaal dat de belastingdienst strenge eisen stelt aan de boekhouding. En dat ondernemers tijdig btw-aangifte moeten doen en anders meteen een boete krijgen. Geen waarschuwing. Excuses tellen niet. Je krijgt meteen een forst boete.

Als we te hard rijden kunnen we ook een hoge bekeuring krijgen. De pakkans valt misschien mee, maar als je geflitst wordt is er meestal geen ontkomen aan.

Datzelfde geldt vanaf nu voor de naleving van de privacyregels.

Maar het vreemde is dat tot op heden geen eisen worden gesteld aan de wetskennis van bouwers van websites en applicaties.

Er komen steeds meer apparaten op de markt die gebruik maken van privacygevoelige informatie. Wat te denken van horloges met gps voor kinderen? Speelgoed met spraakbesturing – en dus afluistermogelijkheid. De bouwers van deze apparatuur en gadgets hebben vaak geen weet van de wetten waar hun creaties aan moeten voldoen.

Hoe zou jij het vinden dat ik alles over jou zou weten? Van minuut tot minuut? Dat ik op basis van die gegevens jouw gedrag kan voorspelen en manipuleren?

Ik denk dat je dat niet okay zou vinden. Ondertussen bespioneren apps op jouw smartphone je al de hele dag. Vanaf het moment dat je bent opgestaan tot het moment dat je gaat slapen. En als je ook nog een slaapapp gebruikt zelfs ’s nachts.

Ondertussen bespioneren smart-televisies ons kijkgedrag. En weten autofabrikanten dankzij chips in moderne auto’s eigenlijk alles over ons rijgedrag en soms zelfs waar we zijn geweest. Big Brother is watching us. Commerciele spionage en manipulatie. Daar moet de nieuwe privacywet een halt toe roepen.

Datalek bij ledenlijsten kandidaat raadsleden

De overheid moet ondertussen de hand in eigen boezem steken. De overheid laat zelf ook vele steken vallen. Ik sta als lijstduwer op de lijst van D66 Veendam voor de gemeenteraadsverkiezingen in maart. Onlangs moesten we de lijst met kandidaatraadsleden aanleveren bij de gemeente Veendam.

Onze secretaris vroeg via Whatsapp of we een kopie van ons identiteitsbewijs konden leveren. Ik maakte met de Kopie ID app op mijn smartphone een foto van mijn rijbewijs en maakte zoals de overheid zelf aanraadt mijn BSN-nummer onleesbaar.

Een dat later een Whatsapp van de secretaris. De gemeente moest een kopie met leesbare BSN hebben. De vraag is dan waarom? De gemeente dient alleen mijn identiteit te controleren. Het is dan niet handig dat alle secretarissen van lokale politieke partijen deze kopien van identiteitsbewijzen verzamelen.

In Veendam zijn nu manier tientallen kopien van id-kaarten in handen gekomen van mensen die daar geen bevoegdheid voor hebben. Ik ga er uiteraard vanuit dat onze secretaris betrouwbaar is, maar er zijn voorbeelden van bestuurders die misbruik maken van gegevens. Die kunnen met deze ID-gegevens veel schade aanrichten.

Hetzelfde geldt voor hotels en autoverhuurbedrijven die een kopie van paspoorten vragen. Dat is nergens voor nodig. Ze hoeven alleen maar een blik op je ID-kaart te werpen om te controleren of jij bent wie je zegt te zijn. En als ze toch een kopie willen dan volstaat een kopie waarop je BSN onleesbaar is gemaakt.

Hoe groot is de pakkans?

Moeten de MKB-ers die zich nog niet hebben voorbereid op de nieuwe Europese privacywet zich nu zorgen gaan maken?

De kans dat zij vanaf 25 mei direct een boete zullen krijgen is aanwezig, maar deskundigen verwachten dat het zo’n vaart nog niet zal lopen voor kleine ondernemers. Juist de grote bedrijven, de overheid en de zorgsector zullen naar verwachting als eerste worden aangepakt. Maar dat wil niet zeggen dat kleine MKB-ers nog wel even kunnen achteroverleunen. Het is verstandig om vanaf nu toch aandacht aan de wetgeving te besteden. Van uitstel komt afstel. En van afstel kunnen op den duur torenhoge boetes komen.

Wie op 25 mei zijn zaakjes niet op orde heeft is gewoon in overtreding.

Op de site van de Autoriteit Persoonsgegevens staat veel handige informatie over wat er van ondernemers verwacht wordt en ook voorbeeldbrieven voor consumenten die klachten willen indienen.

 

Privacy College in Hoogezand en Veendam

Als parkmanager voor Parkmanagement Midden Groningen en Parkmanagement De Veenkolonien heb ik samen met Biblionet Groningen en de bibliotheken in Hoogezand en Veendam en Pprotectum een Privacy College georganiseerd voor leden van parkmanagement of de bibliotheken.

Het Privacy College in Hoogezand wordt maandagavond 5 maart in de bibliotheek in het Kielzog gegeven. Het Privacy College in Veendam wordt op woensdagavond 7 maart in de bibliotheek in cultureel centrum vanBeresteyn gegeven.

 

 

 

 

Zeg Maurice de Hond, hoe onderzoek jij de toekomst?

Zeg Maurice de Hond, hoe onderzoek jij de toekomst?

Soms heb je echt helemaal niets aan marktonderzoek, zeg ik als marketeer. Soms moet je enquetes echt met een flinke korrel zout nemen. Soms moet je met gezond verstand naar futuristische techniek kijken.

Driekwart van de Nederlanders wil geen zelfrijdende auto, zegt Maurice de Hond. Hij deed onderzoek op verzoek van Vincent Everts.

75 procent van de ondervraagde Nederlanders ziet het dus niet zitten om binnenkort in een auto te stappen die door een computer wordt bestuurd…

Diezelfde mensen stappen zonder bezwaar in vliegtuigen die door automatische piloten door een overvol luchtruim worden gestuurd…

Als piloot weet ik dat er inmiddels ultralight vliegtuigen zijn met autopilot-techniek. Je kunt nu al zelfbouwpakketten bestellen om zo’n systeem zelf in een ultralight vliegtuig te bouwen. Dat mag officieel niet, maar het gebeurt al wel. Ik ben vorig jaar al eens meegevlogen met zo’n toestel. Indrukwekkend.

Die enquete van Maurice de Hond zegt me niets. Mensen die denken dat die zelfrijdende auto er niet komt omdat de meerderheid van het publiek tegen is houden zichzelf voor de gek.

Technologische ontwikkelingen laten zich niet stoppen door enquetes. Die zelfrijdende auto is binnenkort niet meer weg te denken uit onze samenleving.

Nog niet zo lang geleden kon niemand zich voorstellen dat het heel normaal zou worden dat vrijwel iedereen een smartphone op zak zou hebben waarmee je overal bereikbaar bent. Overal ter wereld via beeld en geluid met elkaar in contact komen en tv kijken. Nergens voor nodig? We konden toch gewoon een brief schrijven?

Frans Bromet maakte in 1998 een reportage over de opkomst van mobiele telefonie. Wie de reportage van toen met de kennis van nu terugkijkt snapt werkelijk niet waarom niemand in 1998 in de gaten had dat de smartphone in 2017 niet meer weg te denken zou zijn.

In 1987 liep ik stage op de redactie van de Winschoter Courant in Winschoten. Samen met journalist Jan Schepers hield ik een telefonische enquete onder de Winschoter bevolking over kabeltelevisie.

Iedereeen keek in die tijd nog via een antenne op het dak naar twee Nederlandse tv-zenders en drie Duitse zenders. Kabeltelevisie zou het aanbod enorm vergroten. Wij vroegen aan de Winschoters of zij zouden overstappen op kabeltelevisie.

“Kabeltelevisie? Wat is dat?”, was de wedervraag van de mensen die we belden.

De tweede wedervraag die we kregen was:”Wat kost dat?”

Ik weet de prijs niet meer. Maar laat het zo’n tien gulden per maand geweest zijn. Het antwoord van de Winschoters was in elk geval duidelijk. Kabeltelevisie was te duur en niet nodig. Met een antenne op het dak kon je ook prima tv kijken.

Dertig jaar later kijkt heel Nederland kabeltelevisie. Winschoten ook. We betalen voor diverse zenders. We stappen massaal over naar online filmkanalen als Netflix en betalen daar zonder problemen zo’n tien Euro per maand voor.

Die online videokanalen zorgen nu in de buitengebieden in de gemeente Oldambt, waar Winschoten onderdeel van uitmaakt, voor problemen. De mensen willen graag Netflix en Uitzending Gemist kijken, maar het kan niet. De internetsnelheid is te laag. Nu is er een comité bezig om er voor te zorgen dat de hele gemeente Oldambt glasvezel krijgt.

Die enquetes over de toekomstverwachtingen van het publiek zeggen mij dus helemaal niets. Mensen weten niet of ze iets willen als ze er nog geen ervaring mee hebben.

In plaats van naar enquetes kun je beter naar sciencefiction films kijjken. De gadgets die daarin worden gepresenteerd worden later vaak realiteit. Roger Moore had als James Bond de beschikking over een horloge waarmee hij kon bellen. We hebben inmiddels de Apple Watch.

Robo Cop. De grote doorbraak van Paul Verhoeven als regiseur. Een zwaar gewonde agent wordt ‘gered’ met nieuwe futuristische techniek en wordt half robot, half mens. Destijds fantasie. Inmiddels bouwen 3D-printers proteses en komen de eerste robots op de markt die echt kunnen wat Robocop in 1987 enkel en alleen dankzij filmtechniek kon.

Ik voorspel dat we over dertig jaar ons niet meer kunnen indenken dat er ooit mensen waren die zelf een auto bestuurden. Levensgevaarlijk! De automatisch rijdende auto’s worden veel veiliger en brengen veel meer gemak. En het gaat zeker geen dertig jaar meer duren voor we automatisch gaan rijden. Binnen tien jaar is de techniek heel gangbaar. Tesla bewijst het nu al. Alle autofabrikanten zijn er mee bezig. En daarnaast alle grote automatiseringsbedrijven als Google, Apple en Uber uit Silicon Valley.

De kosten? Die zullen meevallen. We gaan alleen nog voor het gebruik van de auto betalen. Niet meer voor het wegroesten van een eigen auto die meer stilstaat dan rijdt.

Ik zet vraagtekens bij enquetes. Maurice de Hond zit er heel vaak naast.

Als je wilt weten hoe de toekomst er uit ziet kun je beter naar tekenfilms als The Jetsons gaan kijken. In de jaren zestig toonde deze cartoon al flatscreen-tv’s met Skype, een foodprinter en vliegende auto’s. En die auto’s komen er nu ook aan. In Dubai vliegen inmiddels de eerste dronetaxi’s.

Ik ben gek op futuristische ontwikkelingen. Maar ik maak me ook zorgen. Niet iedereen heeft goede bedoelingen met nieuwe techniek. Amazon wil met drones pakketjes gaan bezorgen. Holthausen uit Hoogezand werkt mee aan een drone die dankzij waterstof grote afstanden kan overbruggen, waardoor er bijvoorbeeld snel medicijnen mee afgeleverd kunnen worden op de Waddeneilanden.

Ondertussen experimenteren Russen met drones waarmee je op afstand slachtpartijen kunt aanrichten. Je moet er niet aandenken dat terroristen deze techniek in handen krijgen.

Pizza Bianca met gorgonzola en peer. De basis voor 2018

Pizza Bianca met gorgonzola en peer. De basis voor 2018

“Gorgonzola? Nee, dat lust ik niet”, zegt Astrid. Ze trekt er een vies gezicht bij. “Je moet het zelf weten. Ik neem iets anders.”

We zitten op het terras van Divina Italia el Charco. Een modern ogend Italiaans restaurant aan een idylisch haventje langs de Avenue Caesar Manrique in Arrecife, de hoofdstad van het Spaanse eiland Lanzarote.

In het glinsterende heldere zeewater spartelen een paar scholen sardienen aan de oppervlakte tussen de vele bont gekleurde kleine bootjes.

Eind december, iets voor achten. Het begint iets koeler te worden, maar de jas hoeft nog niet aan.

We verblijven inmiddels een paar dagen op Lanzarote en willen wel eens iets anders eten dan de Spaanse tapas die hier bij bijna ieder restaurant op het menu staan.

”Nemen we een voorgerecht?”, vraag ik.

“Ja, ik heb honger”, zegt Astrid.

Acht uur ‘s avonds, Canarische tijd. Dat is 21.00 uur, Nederlandse tijd. Het wordt inderdaad tijd dat we iets eten. Alhoewel de meeste Spanjaarden pas na 22.00 uur eten gaan. Zij hebben echter een ander bioritme.

Ik bestel een plankje bruschetta. Altijd lekker.

Ik laat me graag verrassen in restaurants. Als je altijd voor zekerheid gaat zul je jezelf nooit ontwikkelen.

Neem ik een pasta of een pizza?

Op de menukaart ontdek ik onderaan een opvallende pizza.

Pizza Bianca met gorgonzola, peer, honing, balsamico en walnoten. Zonder tomaat, staat er nadrukkelijk bij.

Deze pizza heb ik in Nederland, Duitsland en Italië nog nooit op een menukaart gezien.

Ik ben gek op de aparte smaak van gorgonzola. Astrid gruwt er van.

Gorgonzola en mozarella met peer, walnoten en honing? Dat is een opvallende rare combinatie. Ik ben nieuwsgierig en bestel de pizza.

Astrid gaat op safe en neemt een lekkere salade.

De pizza Bianca ziet er in vergelijking met ‘normale’ pizza’s vreemd uit. Maar wel mooi. Het lijkt wel kunst. De bodem is knapperig dun. De pizza is beige gekleurd met ragfijne donkerbruine balsamico strepen. Her en der kruimels van walnoten. Onder de egale kaascombinatie van gorgonzola en mozarella zie ik ragdunne schijfjes peer.

”Wilt u er peper op?”, vraagt de serveerster. Ze staat met een enorme pepermolen aan onze tafel. Goed voor de show. “Graag”, zeg ik.

Dan de eerste hap. Heb ik de juiste keuze gemaakt?

“Geweldig!”, zeg ik met een stralend gezicht tegen Astrid. “Fantastisch. Zo’n goede pizza heb ik nog nooit gehad. Die smaakcombinatie vind jij ook lekker.”

Astrid neemt voorzichtig een hapje van mijn pizza Bianca. Haar gezicht spreekt meteen boekdelen. “Dit is heel anders dan ik had verwacht. Je proeft die gorgonzola heel anders door die combinatie met peer en honing.”

“Deze pizza ga ik thuis proberen te bakken”, zeg ik en maak een foto van de pizza en de menukaart. Ik besef me meteen dat ik de bodem thuis nooit zo dun en knapperig zal krijgen. Onze oven wordt niet heet genoeg.

Ik zal bij mijn favoriete Italiaanse restaurants in Nederland en Duitsland vragen om deze pizza op het menu te zetten.

De thuisbezorgrestaurants vallen af. De bodem van pizza’s die worden thuisbezorgd zijn nooit knapperig.

Ik zoek ‘s avonds in ons appartementje in het centrum van Arrecife op mijn telefoon naar een recept voor de pizza Bianca. Ik vind er vele. Zowel in het Nederlands als het Duits.

Libelle is net als ik enthousiast over de verrassende smaakcombinatie. Ik verbaas me over het recept op de Belgische website van Libelle. Voor de bodem wordt een kant en klare pizzabodem uit de supermarkt voorgesteld. Duidelijk een stukje sluikreclame voor de supermarkt. Maar waarom?

Een kant-en-klare pizzabodem is belachelijk als je weet hoe je eenvoudig en snel met meel, gist en water zelf pizzadeeg kunt maken. Een zelfgemaakte bodem smaakt veel beter en is ook nog eens veel goedkoper.

De bodem is de basis van een goede pizza. Als je daar al uit misplaatste gemakzucht concessies gaat doen haal je niet het uiterste uit de mogelijkheden die voor het grijpen liggen.

We blijven een maand op Lanzarote. “Wat ga je daar doen?”, vroeg mijn accountant. “Uitrusten, werken aan een paar opdrachten en plannen maken voor de toekomst”, antwoordde ik.

Het wordt tijd om ervaringen uit het verleden te verwerken en nieuwe bakens uit te zetten. Wat kan ik? Wat wil ik? En… minstens zo belangrijk… voorstellen uitwerken voor een paar klanten. Wat worden onze doelen in 2018?

De pizza Bianca is een mooi startpunt.

Als de basis niet goed is zul je nooit succes hebben.

Heb je goede voornemens voor 2018?

Probeer in januari de pizza Bianca te bakken. Denk tijdens het bakken na over hoe je met de ingrediënten die jouw leven je biedt je toekomstdromen kunt realiseren.

Ik wil in ieder geval weer meer schrijven. Bloggen en vloggen. Op mijn blog GertBrouwer.nl ga ik ervaringen en ideeen verzamelen en delen.

Zoals het recept voor pizza Bianca. Als ik het nu niet vastleg ben ik het over een half jaar kwijt.

Op de Oostenrijkse receptensite IchKoche.at heb ik een mooi recept gevonden. Toch gek dat ik de recepten voor deze pizza nu via Google veelvuldig tegenkom, maar deze pizza nog nooit op de menukaart van pizzeria’s heb gezien.

Recept pizza Bianca

  • 1 portie pizzadeeg (zie YouTube video)
  • 2 peren
  • 1 handvol walnoten (gepeld, geroosterd)
  • 1 theelepel peperkorrels (rood)
  • honing
  • rucola sla

Voor de gorgonzola crème:

  • 100 g Gorgonzola
  • 100 g roomkaas
  • 1 eidooier
  • 1 eetlepel melk
  • nootmuskaat
  • zout
  • peper (van de molen)
  • suiker
  • 3 saliebladeren

Bereidingswijze

Bereid het pizzadeeg volgens het basisrecept. (Zie YouTube) Rol de deegballen dun uit in het gewenste formaat en leg ze op een bakplaat met bakpapier.

Voor de gorgonzola crème de gorgonzola licht vermalen met een vork. Meng met roomkaas, eidooier en melk tot een gladde room en breng op smaak met nootmuskaat, zout, peper en wat suiker. Snijd de salie in kleine reepjes en meng ze eronder.

Verwarm de oven voor op 220 °C.

Peren wassen en dan ongeschild in stukken snijden, de kern verwijderen en in ragfijne dunne plakjes snijden (kan met een kaasschaaf).

Besmeer de pizzabodem met de gorgonzola crème en leg de plakjes peren er in waaiervorm op, bestrooi met walnoten en peperkorrels.

Sprenkel dunne lijntjes balsamico over de pizza.

Bak de pizza met peren en gorgonzola 10-15 minuten in de oven tot het deeg lichtbruin is.

Maak de pizza helemaal perfect door er vlak voor het serveren her en der een beetje honing op te druppelen en rucola sla op te leggen.

 

 

 

Wil je 5 minuten naar jouw toekomst kijken?

Wil je 5 minuten naar jouw toekomst kijken?

“Gert, mag ik 5 minuten van je tijd vragen om dit te kijken?”, vraagt Rik me via Whatsapp. Het is 19.00 uur. Hij deelt een link naar een video op YouTube.

“Dit is mijn wereld. Dit is hoe ik denk. Dit is wie ik ben. De toekomst!”, schrijft Rik.

Ik klik naar YouTube. Al na dertig seconden herken ik net als Rick mezelf in de video die is gemaakt door de Groeimarktacademie Growth Tribe uit Amsterdam. Growth Tribe wordt ondersteund door Facebook, UvA en StartupAmsterdam, lees ik op YouTube.

De flitsende video toont in 5 minuten hoe snel onze wereld verandert. En wie denkt dat het allemaal nog wel meevalt hoeft slechts 5 jaar terug te kijken om te zien dat het allemaal zo snel gaat dat je het bijna normaal begint te vinden.

Ik vind het net als Rik normaal. Ik ben gek op de veranderingen. Het is alsof je een rol speelt in Back to the Future. Die auto die daarin een hoofdrol speelt, die is al bijna achterhaald.

Rick werkt bij Holthausen. Een familiebedrijf uit Hoogezand dat afgelopen jaar voortdurend wereldwijd in het nieuws is geweest.

Heb je gehoord van de Hesla? Een Tesla die op waterstof bijna 1400 kilometer non-stop kan rijden? Drie keer zo ver als de originele Tesla met accu’s haalt.

De Hesla is in een paar weken tijd ontwikkeld door Max Holthausen. Hij is 18 jaar en weet mede dankzij zijn vader Carl nu al alles van waterstoftechniek.

Toen ik 18 was en mijn rijbewijs had gehaald kocht ik voor 750 gulden een oude besteleend die op lpg kon rijden. De verkoper herinner ik me nog goed. Mathijs Hijenga. Hij werkt toevallig tegenwoordig bij Holthausen.

Een Citroen 2CV op gas. Iedereen vond het destijds absurd. Nergens voor nodig. Een eend reed al spotgoedkoop op benzine. Maar als student was het voor mij fantastisch. Ik reed voor tien gulden (nog geen 5 Euro) vijf dagen per week van Zuidlaren naar Groningen. LPG kostte 35 cent per liter. Ongeveer 15 Eurocent.

Max Holthausen is door de VPRO uitgeroepen tot greentechpionier van Nederland. Fantastisch. Hij is door RTV Noord genomineerd voor de titel Groninger van het jaar. Terecht als je op zo’n jonge leeftijd visionair Elon Musk van Tesla bewijst dat je nog verder kunt denken en kijken dan Mars.

Max plaatst Musk voor een dilemma. Is die miljardeninvestering in een accufabriek voor de Tesla misschien nu al achterhaald? Als een jongeman van 18 jaar het bereik van jouw Tesla in een paar weken tijd weet te verdrievoudigen weet je dat dat jouw visie niet zaligmakend is.

Elon heeft nog niet gereageerd.

De familie Holthausen heeft één missie: zero emissie. Met waterstof. Zij weten dat de verkoop van gassen, waar het bedrijf mee groot geworden is, geen gegarandeerde toekomst voor de komende generaties biedt.

Terug naar de video die Rick me stuurde.

“We hebben een omslagpunt bereikt in de toekomst van banen”, meldt Growth Tribe.

“Organisatorische rollen verdwijnen en worden vervangen door digitale vaardigheden. De digitale vaardighedenkloof wordt steeds groter. In het huidige tempo overtreft de technologie de menselijke vaardigheden waardoor er een tekort ontstaat aan vaardigheden die op de arbeidsmarkt worden gevraagd en geleverd.”

“Onderwijsinstellingen hebben moeite om de ontwikkelingen die nodig zijn voor toekomstige banen bij te houden… Dat is geen excuus om te gaan zitten afwachten. Dus leidt jezelf op. En als je een werkgever bent, train je mensen. Online en offline cursussen zijn nog nooit zo gemakkelijk beschikbaar of rijk aan inhoud geweest. Neem je opleiding in eigen handen, leer codeeren, leer gedragspsychologie, automatiseringstools, spelen met data, gebruikerservaringen, nieuwsgierig zijn….”

“Het is tijd om iets te bouwen!”, zegt Growth Tribe. “Uw grootste geloof in dit nieuwe tijdperk is uw output. Het bewijs van uw awesomeness. Een website, een blog, een prototype, een eenvoudig datamodel…. het is tijd om coole spullen te bouwen en te laten zien! Het is tijd om shit gedaan te krijgen, tijd om uw groeimentaliteit te ontwikkelen. Het is tijd voor UW groei.”

Ik ben het volledig met je eens Rik. Dit is onze toekomst.

Ik ben er net als Max al jong mee begonnen. Met een lelijke eend die op gas reed. Die lelijke eend is nu een mooie Hesla die op waterstof rijdt.

Doe wat je niet kunt. Het motto van top-vlogger Casey Neistat

“Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.”

Weet je van wie dit citaat is?

Pipi Langkous…

Ik vind het een fantastische inspirerende uitspraak. En het mooie is dat kinderen op de hele wereld door het dappere meisje Pipi Langkous zijn geïnspireerd.

Schrijfster Astrid Lindgren heeft daarmee pedagogisch iets heel moois meegegeven aan kinderen.

Er zijn diverse variaties op de uitspraak van Pipi Langkous.

Er zijn veel mensen die zich hebben laten inspireren door Pipi.

Of de populaire Amerikaanse vlogger Casey Neistat daarbij hoort betwijfel ik. Maar Neistat heeft wel een hele mooie eigentijdse variatie: Doe wat je niet kunt.

Neistat vertelt in een flitsende vlog, die miljoenen keren bekeken is, hoe hij er in is geslaagd om een succesvolle vlogger te worden. Met vallen en opstaan. Door zich niets aan te trekken van mensen die hem vertelden dat hij beter iets anders kon gaan doen. Door door te zetten.

Als je nog een goed motto voor volgend jaar zoekt… Doe wat je niet kunt. Probeer het gewoon.

 

 

 

Stop met social media. Focus is het nieuwe IQ voor moderne werkplekken

“Stop met social media!”, zegt assistent-professor Cal Newport van de Georgetown University tijdens een TED-talk die inmiddels bijna drie miljoen keer is bekeken.

Facebook, Twitter en Instagram zijn volgens Newport slecht voor de concentratie van werknemers. Slecht voor de productie.

Cal Newport is assistent-professor Informatica aan de Georgetown University. Hij bestudeert de theoretische grondslagen van ons digitale tijdperk. Daarnaast schrijft Newport over de impact van deze technologieën op de werkomgeving.

In zijn meest recente boek, Deep Work, stelt Newport dat focus het nieuwe IQ is voor moderne werkplekken en dat het vermogen om zich te concentreren zonder afleiding steeds waardevoller wordt.

Hij schreef eerder So Good They Can’ t Ignore You, een boek dat de aloude overtuiging ontkracht dat “volg je passie” een goed advies is.

 

Hoe een klein winkeltje een grote klantenkring bijeen blogt

Hoe een klein winkeltje een grote klantenkring bijeen blogt

Waarom is het belangrijk om online autoriteit te hebben? Waarom is het belangrijk voor ondernemers om te bloggen? Ook als hún klanten niet via internet kopen…

Veel ondernemers denken bij online aan een webshop of een statische website. Zo’n veredelde online folder. Bloggen? Nee, niks voor hen. Denken ze.

Copyblogger Media Essay Contest

Een misverstand. Zeker als je het fantastische verhaal leest dat de eerste prijs won bij de Copyblogger Media Essay Contest. Deelnemers aan de schrijfwedstrijd moesten in 250 woorden uitleggen waarom het essentieel is om online autoriteit te hebben.

Copyblogger is één van mijn favoriete blogs over contentmarketing. De site is een must voor iedereen die wil leren hoe je door storytelling op een weblog wereldwijd potentiële klanten kunt bereiken en inspireren.

Leerzaam verhaal over klein winkeltje

Abbey Dieteman is copywriter. Zij won de eerste prijs bij de Copyblogger Media Essay Contest met een leerzaam verhaal over de start van een quiltwinkeltje in een klein Amerikaans dorpje. Een winkeltje dat in korte tijd de wereld veroverde dankzij een blog.

Het verhaal is interessant voor iedere ondernemer die worstelt met de vraag hoe ingespeeld kan worden op de online revolutie. Het winnende verhaal heeft de titel “Klein dorpje, groot publiek”.

Het persoonlijke verhaal van Abbey Dieteman luidt als volgt:

Klein dorpje, groot publiek

Ik zat vast. Ik wist niet hoe ik verder moest komen met niets anders dan een ingewikkeld boek vol patronen en cryptische quilting wijsheid van wijlen mijn oud-tante. Ik had minder dan twee uur voor de kraamvisite en ik leek daar met lege handen te moeten verschijnen. Ik werd gered door Jenny Doan uit Hamilton in Missouri. Een dorpje met 1,809 inwoners. Haar quilt shop is meer dan 1,200 mijl verwijderd van Upstate New York, waar ik me die dag bevond met mijn laptop en stap-voor-stap geholpen werd om mijn eerste quilt af te krijgen.

 

De Missouri Star Quilt Company

In 2008 kreeg Jenny van haar kinderen een quilting machine en leerden ze haar hoe ze kon bloggen. De Missouri Star Quilt Company was geboren.

In het begin verschilde haar winkel niet echt van de quilt shops die je in iedere kleine stad kunt vinden, inclusief het knusse kleine winkeltje vijf mijl bij mij vandaan.

Nu heeft de Missouri Star Quilt Company meer dan 120.000 abonnees op de online quilting handleidingen van Jenny. Dat is iedereen in haar stad … vermenigvuldigd met 67.

Duizenden klanten per dag

Abonnees, iedere dag duizenden, die haar bedanken door haar producten te kopen via haar online shop.

Eind goed, al goed… Toch?

Voor mij. Voor Jenny. Maar niet voor Judy.

Geen computer

Judy is eigenaresse van dat leuke winkeltje in Upstate New York.

Judy is intelligent, ze heeft een prachtige collectie, en een verbazingwekkend gevoel voor quilting. Ik vroeg haar op een dag waarom ze geen nieuwsbrief online zette. Ze antwoordde dat de meeste van haar klanten geen computer hebben.

Ze heeft waarschijnlijk gelijk.

De klanten met een computer, zoals ik, rijden op weg naar huis langs haar winkel, waar ze dezelfde producten kopen van Jenny… 1.200 mijl verderop.

Jenny nu ook succesvol op YouTube

Jenny maakt behalve haar blog ook video’s voor YouTube. De Missouri Star Quilt Company groeit als kool. Jenny heeft onlangs een nieuwe vestiging geopend.

29 social media tools die professionals gebruiken

29 social media tools die professionals gebruiken

Als consument wordt je langzamerhand stapelgek van alle social mediakanalen die beschikbaar zijn. Hoe zit dat eigenlijk met de social media professionals?

Social media marketeers zijn geïnteresseerd in alle kanalen die van belang kunnen zijn voor merk, image en omzet. Als social media specialist wil je potentiële klanten volgen en beïnvloeden, trends herkennen, je website of webshop promoten of schade beperken door webcare.

Net als consumenten kunnen social media experts natuurlijk onmogelijk alle social media volgen. Dat zou veel te veel tijd kosten. Maar gelukkig kunnen zij als professional gebruik maken van diverse tools die het werk eenvoudiger maken.

Infographic Social Media

De infographic A Day In The Life Of a Social Media Marketer toont 29 veelgebruikte tools. Een interessante lijst met social media tools waar je misschien niet meteen aan denkt.

Bij social media denken de meeste mensen aan Facebook, Twitter, Google+, YouTube, LinkedIn, Instagram, Pinterest, Flickr en misschien nog Delicious. De infografic toont veel tools die niet alleen handig zijn voor beroepsmatig gebruik, maar ook voor consumenten. En ze zijn vrijwel allemaal eenvoudig in gebruik.

Hoe ziet de dag van een social media marketeer er uit?

Social Media Marketeer

Ik noem mezelf geen social media marketeer. Social media is gewoon vast onderdeel van mijn dagelijkse beroepsroutine. Ik herken het dagprogramma van de infografic. Veel van deze tools gebruik ik dagelijks. Al jarenlang. Ze zijn fantastisch.

Ik begin ‘s ochtends om 6 uur met het scannen van nieuws en vakinformatie via mijn iPhone en iPad. Daarvoor gebruik ik de apps Feedly, Flipboard, Hootsuite, Buffer, Pocket, Evernote en Buffer. De tools kunnen overigens ook via je Android tablet, Android smartphone, computer of laptop gebruikt worden. Ze werken allemaal in de cloud.

Flipboard en Feedly

Flipboard en Feedly zijn fantastische apps die je zo kunt programmeren dat ze automatisch onderwerpen, trefwoorden, zoekopdrachten in Google en YouTube, online magazines, kranten en blogs scannen en de artikelen in een mooie layout aan jou presenteren. Jij hoeft dus maar een keer te zoeken, daarna doen deze apps het werk voor jou en hoef je alleen nog te lezen.

Pocket, Delicious en Evernote

Ik lees interessante artikelen en sla belangrijk materiaal waar ik later nog iets mee wil doen op in Pocket, Flipboard Magazines, Delicious of Evernote. Daarnaast selecteer en bewerk ik headlines voor diverse accounts op Twitter, Facebook, Google+, LinkedIn en Pinterest.

Buffer en Hootsuite

Die headlines worden via Buffer en Hootsuite automatisch gedoseerd ingepland, zodat niet alles wat ik ‘s ochtends selecteer ook meteen getoond wordt. Dat zouden mijn volgers beslist niet op prijs stellen. Ze zouden worden overstelpt met een bulk aan berichten tussen zes en acht uur ‘s ochtends. Dankzij de tools lijkt het alsof ik de hele dag alleen maar met social media bezig ben. Dat is dus niet zo. Gewoon een kwestie van slim werken met diverse gratis of betaalbare tools.

Google Analytics

Google Analytics, Bit.ly, Buffer en Hootsuite helpen me te controleren of mijn werkwijze ook effectief is. Dankzij deze tools kan ik zien hoeveel mensen ik bereik, wat de impact is en waar winst en verbeter kansen liggen.

Ben jij geïnteresseerd in mijn social media strategie? Wil jij ook leren hoe je slim efficiënt en effectief gebruik kunt maken van social media tools? Ik kan jou en/of jouw bedrijf of organisatie trainen. Bel of mail voor informatie.

Pin It on Pinterest